మరొక కథకు పద్యం
---------------------
పండితుడు
---------------------
(తేటగీతికథామాలిక)
నదిని దాటుచు నుండిరి నరులు కొంద/
రా పడవను కలండొక యయ్య వారు!
బహుళ భాషలు నేర్చిన పండితుండు!
శాస్త్ర పారంగతుడతడు చదువులందు!
ఉబుసు పోని విశారదు డుత్సహించి
ప్రక్క నుండిన నొక పల్లె బైతు జూచి
మాట కలుప నెంచె నదిని దాటుదాక
హాయిగా కాలమును వెళ్ళదీయ నిట్లు:
'అబ్బి! యే యూరు మీది?' "యేరవతలి దరి/
గ్రామ!"- 'మేమి సేసెద వీవు?'- "కర్షకుండ!"
'నాగురించి చెప్పెద విను! నాల్గు వేద/
ములు నుపనిషత్తులను వడ పోసినాను!
వింటివా వాని గూర్చి?'- "లే, వినగ లేద!"
'యరెరె! నీబ్రతుకున పావు వ్యర్థమాయె !
తెలియునా నీకు శాస్త్రముల్?'- "తెలియవు దొర!"
'యకట! నీ మనికి సగము వ్యర్థమాయె !
పోనిలే! షడంగము లేవొ జ్ఞానమున్న/
దా?'- "యవియును తెలియదు నా కయ్య గారు!"
"హారి! బ్రతుకు ముప్పాతిక వ్యర్థమైన'
-దనుచు నిట్టూర్చె పండితు! డంతలోన--
గాలి మారెను, మబ్బులు క్రమ్మెను, సుడి
లోన చిక్కెను పడవయు, వాన కురిసి
తరణి యూగగ, తూలగ, తెరలు దించి
హెచ్చరించెను నావికు డీది చేరు
డొడ్డు కనుచు ప్రయాణికు లులికి పడగ!
పల్లెటూరి బైతు వణుకు పండితుఁ గని-
"తమరి కీదుట వచ్చని తలచెద" నన
నతడు - 'ర ర రాదె - నా కీత''- యనె తడబడి,
యొడలు కంపింప భయమున హడలిపోయె!
"ఐన మీజీవనము పూర్తి వ్యర్థము గద!
ప్రాణ సంకటమందున పనికి రాని/
చదువు లింకెందు కవివట్టి చట్టు బండ/"-
లనగ బుద్ధి వచ్చెమన విద్యాధికునకు.
వరద దాటించి దరిజేర్చె పల్లె వాడు!
-------------------------------
రాధేశ్యామ్ రుద్రావఝల
3.10.2026
